zondag 18 februari 2018

Kerk

Wat een heerlijke zondagmorgen! Achter het glas geniet ik enorm van het zonnetje en straks ga ik even heerlijk naar buiten!
Ondertussen lees ik weer in m'n boek, welke ik bijna uit heb over de kerk. Bijster interessant!
Inmiddels genoeg blogs denk wel geschreven over dat naar de kerk gaan, inmiddels is het denk wel duidelijk dat ik geen trouwe kerkganger ben. Of eigenlijk ik ben wel trouw, maar dan vooral in het niet naar de kerk gaan!
Althans als kerkgang is dat wat we doen op zondagochtend in dat gebouw, waar we met z'n allen naar die ene man (en ja meestal 'moet' dat ook nog een man zijn....) vooraan luisteren en braaf de aanbiddingsleider volgen in de muziek en netjes de liturgie afwerken, onze tienden geven en met een vroom gezicht dat droge stukje brood en slokje wijn drinken uit een cupje die ik al 100 x uit m'n handen heb zien vallen...... (gelukkig nog nooit gebeurd, maar in m'n hoofd uiteraard al wel, met de nodige ingehouden lachbuien. Die sowieso al naar boven borrelen als ik om me heen kijk naar al die plechtige gezichten)
Kerk...... kerk......
Het voert te ver om nu m'n hele relaas hier op te schrijven over mijn eigen persoonlijke kerkstrijd. Want ja dat is wat het is. Het begint ergens bij toen ik een kind was en ik al huilend op de grond lag, omdat ik echt niet mee wilde naar de kerk. Ik snapte simpelweg niet waarom dat leuk zou moeten zijn. 1,5 uur stilzitten en er niets, maar dan ook werkelijk niets van begrijpen. Nou ja daar begon het.
Inmiddels ga ik niet meer jankend op de grond liggen omdat ik niet meer wil gaan. Ergens ben ik volwassen geworden. (tja ok, ik doe een poging tot...... ik weet het, ik gedraag me niet altijd hele erg volwassen...... das het kind in mij!) Dus nu mag ik m'n eigen keuze's maken en geniet ik op zondagochtend van een kop thee met een goed boek in het zonnetje in m'n heerlijke huisje!
Mis ik iets? Op dit moment voel ik me bijna volmaakt gelukkig. Dus op dit moment niet!
Maar ja soms mis ik het contact met andere christenen, maar aangezien dat contact met andere christenen in bovengenoemde kerkdienst toch heel nihiel is. (dan moet je nl blijven voor het kopje koffie na  de dienst...... en dan ook nog hopen dat ze met jou willen praten......en dat het over de preek gaat, want er gaan ook rustig tijdschriften rond om lingerie uit te zoeken..... )
Maar goed ik ben zo'n boek aan het lezen over onze kerk zoals wij die hier en nu kennen! Dat waar ik van kinds af aan al vraagtekens bij had! Die vraagtekens bleven. Ik heb vele kerken bezocht, velen verschillen gezien, maar ook overal de overeenkomsten gevonden. Ergens in al die verschillende kerken heb ik God als Vader gevonden. Ik heb genade geleerd, liefde! Nee niet dat dat ontbrak in m'n opvoeding. Maar ik heb een hart dat denk ik altijd vraagt om meer, meer en nog eens meer. Eigenlijk hebben we dat allemaal; onverzadigbaar naar meer liefde......
Dat boek, 'Zo zijn onze manieren' van Frank Viola, dat legt ff haarfijn uit waar al onze kerkgewoontes vandaan komen, hoe ze zijn ontstaan enzo. En ja dat bevestigd vooral waarom ik altijd zoveel vragen en twijfels heb gehad. Niet om God, maar om al het gedoe eromheen!
Hoewel ik blij ben dat m'n ouders me met God opgevoed hebben, vind ik het ook jammer.
Het liefst zou ik compleet overnieuw beginnen. Door het lezen van dat boek, besef ik hoe ook mijn hoofd, ondanks altijd al m'n kritische vragen, vol zit met dogma's, aannames, leerstellingen, visies en weet ik het wat al dan niet meer.
We hebben veel dingen bijbels geïnterpreteerd omdat we er toevallig een tekst over lazen.....
Spijt heb ik van de bijbelscholen die ik gedaan heb. Vooral die laatste bijbelschool. En van weinig dingen heb ik spijt in m'n leven, omdat ik er altijd nog wel een les uit kon halen of in zag, ook al bleek het niet helemaal het juiste pad te zijn......
En natuurlijk heb ik ook geleerd van die bijbelschool. Ik herinner me de logoslessen en de lessen van Peter en Vanessa Stephens. De bijbel in, de context achterhalen, vragen leren stellen.
Verder ben ik door o.a. die school compleet mezelf kwijtgeraakt en in de burn-out terecht gekomen. Veel teveel leerstellingen en dogma's, ideeën en visies die als 'bijbels' bestempeld werden, maar dat totaal niet waren. Ik zag het, ik wist het, maar ik was recalcitrant. Dus ging ik dat op den duur geloven. Maar raakte ik mezelf kwijt!
En daarom raakt dit boek me nu zo! Ik ben niet recalcitrant, op de een of andere manier heeft God ene heel diep besef in mij gestopt dat er dingen zijn die niet kloppen. Dat ik daar vragen over mag stellen. O al die dingen zijn niet perse fout, maar als we gaan zeggen dat dingen bijbels zijn terwijl ze dat niet perse zijn, dan gaan we daar de mist in.

Nu ben ik er helaas niet zo enorm goed in om nu een heel relaas te gaan schrijven over al die punten die benoemd worden en waarom ze nou wel of niet bijbels zijn. Ik zou zeggen, mocht je geïnteresseerd zijn; lees het boek! een aanrader!

Hoewel ik nog een hoofdstuk moet lezen, merk ik wel dat het boek vraagt om meer. Want als de kerk dan niet is wat wij dachten dat het is..... wat is het dan wel? Huiskerken zijn in opkomst, maar goed als we voor huiskerken gaan, omdat daar een paar teksten van in de bijbel staan, dan zitten we er alweer naast....... dus wat is het dan wel?

Nu heb ik ene heel verhaal over kerk geschreven, maar volgens mij nog totaal niet geschreven over de persoon waar het hier allemaal om gaat! God, Jezus, de Heilige Geest!
Natuurlijk geloof ik dat Hij absoluut aanwezig is in bestaande kerkdiensten! Natuurlijk spreekt God door een voorganger heen, natuurlijk kan muziek je dichter bij Hem brengen, maar dat kan een wandeling door de natuur ook! En hoezo dichterbij God? Hij zit al in mij, in m'n hart. Dichterbijer kan gewoonweg niet!

Momenteel ga ik naar geen enkele kerk, geen bijbelstudiegroep of wat dan ook. Inmiddels is dat al een poosje zo. Maar heel lang bleef ik onrustig, bleef ik toch nadenken en die onrust ervaren dat ik op zondagochtend in een kerkdienst behoor te zitten. Maar daar heb ik eindelijk rust over gekregen. Op dit moment heb ik die behoefte niet, dus hoeft het ook niet. Toch bleef ik wel zoeken naar ene bijbelstudiegroep. En toen dat zich aandiende, zelfs vanuit 2 kanten, merkte ik dat dat toch eigenlijk nog niet is wat ik zoek.
Dus kom ik ook daar niet en voor nu is dat ok!
Wat ik wel echt nodig heb en wel actief op zoek is het een op een contact met broers/zussen! Gelukkig is dat er volop! Voor mij is dat nu voldoende!

De Kerk dat ben jij! Als Jezus christus in jou woont, dan maakt Zijn geest jou levend en wil spreken door jou heen! Niet alleen een voorganger is een bron van kennis, omdat hij toevallig met z'n neus in de godsdienste boeken heeft gezeten. Nee de Heilige Geest is onze bron, die ons verbind met God onze Papa! Die ons wijsheid en inzicht geeft, die wij op onze beurt weer mogen delen met de mensen om ons heen.! We kunnen en mogen van elkaar leren! Door het nieuwe verbond, zijn wij allen Priesters en Koningen. De bron van levend water, stroomt door ons allemaal! Jij hebt wat te zeggen, Jij doet ertoe! Jij hebt wat in te brengen en te delen in het Koninkrijk! De kerk zoals wij die kennen, heeft ervoor gezorgd dat we op zondagmorgen passief kunnen luisteren naar een spreker. En natuurlijk heeft die wel wat te vertellen. Maar de Kerk dat ben jij! Niet passief, maar actief! Laat je horen, heb lief, deel uit van wat Zijn geest in jouw binnenste legt! Er stoomt leven door jou heen!
Laten we Kerk zijn met z'n allen en niet de kerk laten reageren door een handjevol leiders. We zijn allemaal die Koningen en Priesters!
(En nee, als je nu bang wordt, dat je als een evangelist op de straathoeken moet gaan staan blerren dat Jezus van je houdt, dat is totaal niet wat ik bedoel, want echt op die bijbelschool belandde ik met onze evangeliesatiemiddagen in de stad, steevast in een restaurant of op een terras, ik had keigoede gesprekken of genoot volop van de zon, maar nee ik had geen enkele bekeerling gemaakt of iemand genezen...... de spectaculaire verhalen kwamen niet bij mij vandaan, maar ik deed wel waar ik goed in ben; genieten, praten en luisteren!) 

Samen met jou zijn wij Kerk!

Amen!
(toch nog even een woordje dat natuurlijk hoort, aan het einde van m'n preek....haha)



Geen opmerkingen:

Een reactie posten